Babala: Killer sa Ocho na Hindi Natin Pansin

Tignan ninyo yung picture sa itaas. Me idea na ba kayo kung sino o ano yung killer sa Ocho na hindi natin pansin?

Andyan siya sa paligid natin, lalo na pag rush hour---7 ng umaga at 5 ng hapon. Pag hindi mo siya binigyan pansin, baka madali ka niya. Deadly siya!

Tinutukoy ko ay traffic.

Grabe na traffic talaga ngayon, kahit dito sa Project 8, QC! Ang traffic hot spots sa Ocho yung sa kahabaan ng Short Horn na minsan umaabot pa sa GSIS Avenue. Dyan din sa kanto ng Short Horn at Road 20 (grabe dyan!). Tapos sa kahabaan ng Short Horn hanggang Mindanao Ave.

Ang nakaka-rindi sa traffic ay yung "stress: na dulot nito. Stress can activate dangerous chemical reactions in the body na pwedeng simulan ng matitinding sakit, gaya ng heart problems, high blood pressure, kidney problems or even cancer.

Biruin mo (although hindi biro ito), stress sa traffic na nagdudulot ng pagtaas ng free radical damage sa katawan (na sanhi ng grabeng sakit), tapos yung air and noise pollution pa! Tapos nagalit ka pa sa driver kasi hindi ka binaba agad. Dagdag stress yun!

Idagdag mo pa yung, pag-baba mo sa kanto ng Road 20 and Short Horn, bibili ka ng ice cream, sundae, o yung mga mamantikang pagkain---o kaya mga junk food.

Patay kang bata ka!

Buti nalang me mga fruit stands din doon. Prutas nalang, mga batang Otcho! Ang prutas mayaman sa antioxidants na pumipigil sa free radical damage. O kaya bumili ka ng MX3 sa The Generics Pharma or sa Mercury (commercial muna hehe).

Pero da bes pa rin yung mag-relax ka lang, cool, at wag magalit o magmadali. Ang pagmamadali ay nagdudulot ng teribleng stress. So relax ka lang. Para wag ma-late, matulog at gumising ng maaga. Pag na-late ka pa rin---e hayaan mo na. Be happy pa rin---kesa magkasakit ka.

Kaya tandaan---me killer na gumagala sa Ocho na hindi natin pansin---stress sa traffic.

Si Manang Yakult

danka08.deviantart.com

Suki ko siya dati nung me tindahan ako sa Otcho. Binabagsakan niya ako ng mga yakult para ibenta---kung baga, yakult pusher si manang.

Kaya tawag ko sa kanya sa isip ko---Manang Yakult.

Napaka-sipag ni manang---siya ata ang pinaka-matagal nang Yakult seller sa Project 8, QC. Sabi niya sakin minsan, sa me San Jose daw siya nakatira---somewhere doon. Bagtasin mo lang ang Road 20 going to AMA at banda roon siya nakatira.

Dati nga medyo bata pa si manang, pero ngayon medyo me idad na. Pero active pa rin sa paninda. Palibhasa na-e-exercise sa kaka-lakad araw-araw tulak-tulak ang Yakult cart niya.

Ang di ko lang alam kung umiinom din  siya ng Yakult to stay healthy. Alam mo na yang mga nagtitinda, minsan sila mismo hindi nakakatikim ng produkto nila.

Parang karpentero---ginagawa nila bahay ng iba pero sila mismo minsan walang sariling bahay. O kaya yung sapatero.

Madalas kong nakikita si manang sa Road 20---dyan sa me Agueda Alley banda. Naghahatid ng Yakult. Pag nakikita niya ako, nag-he-hello pa rin, although matagal na panahon na nung kumukuha ako sa kanya ng Yakult ng bultuhan.

Minsan aabutan pa rin niya ako ng isang pack ng Yakult (5 bote).

Baka kilala nyo rin si Manang Yakult. Paki kumusta nyo na lang ako. Ka-nyo, si Jaden Mero, at na feature siya dito sa Kwentong Otcho.

Hirap lang, ni minsan di ko natanong pangalan niya...

Bahay sa Project 8 Nilooban ni Batman!

sharkdash.com

Alas dos ng umaga, me kung anong nakapasok sa room nila Pareng Babes at Prof. Balikwas agad sila sa higaan at binukas ang ilaw. Ano kaya yung naka-posok sa kanila?

"Pareng Babes! Ano ito?" sigaw ni Prof.

"Oh my papa!" sigaw din ni Pareng Babes.

"Paniki!" Sabay nilang sabi, sabay kuha ng tig-isang walis tambo at pilit binabambo ang kawawang paniki. Kahit paniki lang yun, me karapatang pam-paniki rin yun.

Magaling umilag si paniki! Pinapa-ikutan lang ang dalawa. Mamyang konti, hinapo na ang Dynamic Duo---I mean, si Prof at si Pareng Babes.


Lumabas nalang sila ng kwarto at bahay (iisa kasi ang kwarto at bahay nila) at kinulong sa loob si batman. "Saan tayo matutulog nito?" tanong ni Pareng Babes...............

Mga 10 am, bumangon na sina Prof and Pareng Babes. Puyat. Nasa kwarto ko sila. Binulahaw ako ng mga katok nila kaninang 3 am---akala ko mga pulis sa kanilang anti-drug campaign. Kinabahan tuloy ako.

Pati ako, puyat.

Papano na yan? Saan matutulog mamyang gabi itong dalawang mokong na to?

Pinuntahan namin ang bahay nila dyan sa Auduting Street. Dahan-dahan kaming pumasok, me walis tambo ang bawat isa samin. Hinalug-hog namin ang buong bahay---walang batman!

Naka-labas na kaya yung paniki?

Kinagabihan, mga bandang 6 pm, lumitaw nanaman ang paniki. Palipad-lipad sa kwarto nila Pareng Babes at Prof, pa-ikot-ikot lang dun. Mga 5 ng umaga at 6 ng gabi pala lipad nito.

Pag-hinampas naming tatlo, hindi tinatamaan. Malakas ang sonar sensibility ng paniki kaya gagalaw ka pa lang, alam na nila. Nakaka-ilag.

Kaya mga 8 pm, nasa Mcdo kami sa Short Horn corner Road 20. Malakas ang ulan at kidlat. Lalo tuloy nakakatakot pumasok sa bahay nila---baka mamya si Dracula pala yung paniki, hindi si batman.

Doon kami sumiksik sa dulo ng McDo at dun pinag-usapan ang paniki. Nagbubulungan lang kami. Nakakahiya kasing marinig ng mga bata sa kalapit na table na takot kami sa iisa at maliit na paniki. Ang lalaki pa naman naming mga tao.

Kasama namin si Mr. Bean, nag-order kami ng tig-isang one-piece chicken, rice, mainit na creamy mushroom soup, large pineapple juice at sundae. Sarap ng kain namin---lalo na yung mainit na creamy mushroom soup, kasi umuulan at malamig.

Hmm, sarap!

Tapos, napagka-sunduan ng Kalog Boys (kaming apat) na patayin na talaga yung paniki. Huhulihin namin ng net at bibitayin.

Mga 10 pm nasa bahay na ni Pareng Babes at Prof kaming apat, handang kumitil ng buhay. Pero we discovered na wala na yung paniki. Kahit saang sulok, wala siya. Kasi 10 pm na. At siguro naka-labas na siya ng bahay nung 6 pm.

Siguro lang....

Balik kami sa bahay ko. Ayaw ulit matulog nila Prof at Babes sa kanila. Bakit? Kasi, me robin naman ngayon sa kanila. Alam mo yon? ...robin....

Multo ng Droga sa Otcho

paete.org

Alam nyo ba na me multo daw sa Otcho, gumagala pag gabi?

Ganito yon. Sa isang kanto daw (di na natin babanggitin kung saan kanto para na rin sa kapakanan ng mga nakatira doon) me isang multo daw ng babae ang nagpapakita pag magdidilim na. Mga alas sais. Galit daw ito maka-titig. Nanlilisik ang mga mata!

Tapos, sa isang kanto ulit (di din natin babanggitin kung saan), meron naman daw lalaking naka-barong na pugot ang ulo.

Sa parehong salaysay, ako daw ang puntirya ng mga multo. Saking daw nakatingin.

"Sa akin? Pati yung pugot ang ulo?" tanong ko ke Pareng babes na nag-ulat sakin.

"Oo!" sabi niya.

"Pano tititig sakin ang pugot ang ulo? Walang mata yon!"


"Aba, Jaden! Ang multo ke pugot ang ulo, me kapangyarihang makakita mga yan!" pilit ni Pareng Babes.

"At kanino mo naman nabalitaan ito?"

"Dyan sa mga tricycle drivers sa kanto--at ung sunog-baga brigade sa kabilang kanto!"

"Sino? Sila Ketong Adik?"

"Tama ka, Jaden! Siya nga at barkada niyang sunog-baga! Alam mo naman, madaming alam na bali-balita dito sa Otcho mga yon!" sabi pa ni Pareng Babes.

"Teka, sumuko na ba sa barangay sila Ketong Adik?" usisa ko. "Patulan na nila itong special offer, bago pa sila madale. Madaming natotodas ngayon."

"Ayaw nila!"

"Bakit naman?" tanong ko.

"Magagalit yung babaeng multo at lalaking pugot ang ulo..."

Ba't Ayaw Ko Nang Bumoto ng Sobrang Aga

commuter96.rssing.com

May 9, alas singko palang ng umaga gumayak na ako. By 5:30 am, pumunta na ako sa presinto ko. Grabe, ang aga ko! Nag-aawitan pa ang mga ibon sa pagsalubong ng bagong umaga, andun na ako sa botohan ready to vote.

Wala pang pila, pero nagbubukas palang yung presinto. Buti't me dala akong pandesal na binili ko dyan sa me Road 20 nung napadaan ako papuntang plaza.

Tapos, mga after 30 minutes, nung umupo ako sa waiting area sa botohan, nangyari na.

Nakita ko si Gorio.

Medyo nagkukumpulan na mga tao (me pila na nga e, pero buti nasa me una ako), at sa kalagitnaan nila, sumulpot si Gorio bigla at nawala. Dumaan lang ng saglit. Well, I was sure si Gorio yun. Yung tindig niya, lakad at anyo.

Naka-barong pa nga siya.

Alam nyo yung sinasabi nilang flying voters at ghost voting sa news? Akala ko noon mga taong nagpapagamit sa pandaraya tuwing eleksyon sila.

Meron din palang totoong mga flying voters.

Minsan, maaga din ako sa presinto, mga 4 am. Nakita ko me lumilipad na mga tao! Me mga pakpak. Napasigaw ako---sabi ko "Ay! Flying voters!" sabay turo sa taas.

Walang tumingin sa taas. Basta tumawa lang yung mga tao sa paligid ko.

Ngayon naman, nakita ko si Gorio.

Matagal nang patay si Gorio, nung 1990 pa. At yung suot niyang barong sa ataol, yun yung nakita kong suot niya ngayon. Kinilabutan ako.

Mamyang konti, sumulpot nanaman siya banda roon, naglalakad patungong CR. Diretso ang katawan niya, parang matigas, at hindi lumilingon---parang kababangon lang sa ataol.

Pinuntahan ko siya sa CR.

Makita ko kaya ang multo ni Gorio?

Pag pasok ko sa CR, wala siya! San nag-suot yon?

Hinanap ko siya sa labas ng CR. Laking gulat ko nung nakita ko siya---andun siya, naka-upo sa silya ko kanina. Inagawan ako ng lugar!

Kaya ngayon, nasa una siya at ako naman nasa dulo na ng pila. Nauna siyang naka-boto. Ako, inabot pa ako ng siyam-siyam.

Kaya hinding-hindi na ako boboto ng sobrang aga uli.

Siya ang Dapat Nating Iboto

en.wikipedia.org

Umpukan nanaman sa kainan ni Aling Lorie sa kanto. Fully booked ang mga seats. Andun ang mga empleyado, ibang trike drivers, mga vendors at syempre the Otcho Boys.

Ang topic, sino ba dapat iboto for president?

Syempre, si Prof ang namumuno sa discussion. Parang nangangampanya sa mga kumakain.

"Ganito yan e," sabi niya, "kelangan natin yung matinong magsalita, hindi nagnanakaw, me pakinabang talaga, malusog at tunay na Pilipino. Kaso mo, lahat ng kandidato, kabaligtaran!"

"Ba't ba kasi hindi tumakbo ng presidente si Gordon e," sabi ni Mr. Bean.

"Noon ko pa hinihintay tumakbo si Victor Wood!" sabat naman ni Pareng Babes.

"Prof, OK naman si Digong, di ba?" pasok ni Sabas.

"Oo nga!" sigaw ng karamihan sa mga kumakain.

"Kelangan natin yung diretso at matapang magsalita!" sagot ni Prof.

"Si Digong nga!" sabi ni Totoy Golem.

"Hindi!" sabi ni Prof. "Kelangan natin me puso para sa bayan!|

"Si Grace Poe me puso!" sabi naman ni Dagul.

"Hindi siya!" sagot ni Prof. "Kelangan natin matuwid!"

"Si Mar nasa daang matuwid!" sabi ni Sikyong Pedro.

"Hindi," sabi ni Prof. "Kelangan natin hindi umuurong sa laban!"

"Si Miriam, matapang!" sabat ni Lowie.

"Hindi din!" sigaw ni Prof. "Kelangan natin sapat ang karanasan sa laban ng mga Pilipino!"

"Alam ko na! Si Binay me karanasan!" sabi ni Gerald.

"Hindi sabi e!" sagot ni Prof.

"E sino ba dapat iboto natin?" halos sabay-sabay na sabi ng lahat.

"Si John Arcilla" ika ni Prof.

Nag-isip lahat...

Kung nag-tataka ka rin, panoorin mo ang Heneral Luna.

Ang Multo sa Otcho

www.photocircle.net

Yun yung sabi ng mga saksi---me multo daw sa Otcho!

Eto yung kwento.

Naglalakad daw si Ate Bebs (labandera ng isang residente dyan) isang araw ng 4 am. Galing siya sa Accounting Street at me nakasalubong na babae sa kanto ng Assets at Accounting--dyan sa Taas, malapit sa The Village Brew at Nori Mart na mga favorites nyo. Nasa harap mismo niya yung matandang babae na puti ang buhok, naka-talikod sa kanya, naglalakad. Tapos, ilang hakbang lang daw niya, matapos siyang titigan nung matandang babae, bigla itong nawala!

As in, poink! Biglang naglaho!

Nangyari uli yun isang madaling araw nanaman. At pansin niya, pag medyo umaambon, dun ito nagpapakita. Kaya wag lalabas pag quarantine curfew na. Kahit pa saang dako ka nakatira sa Project 8. Baka maligaw dyan sa inyo itong babaeng ito. Kasi pwede nang sumakay ng tricycle ngayon. O jeep. O kaya malay natin, baka me car sya.

Anyway, nagkakahulan daw mga aso sa paligid at  tapos biglang sumulpot uli si babae from nowhere sabi ni Aling Bebs. Syempre, medyo kinutuban na siya kasi second time around na to. Alam na nya mangyayari. So takot na takot daw siya. Kasi itong si Aling Bebs talagang madalas nakakakita. Baka meron daw syang 4th eye--o third ba?

Matanda daw na mataba na mahaba ang puting buhok. Madumi daw yung damit. Parang medyo galit maka-tingin. Astig, kung baga. Yun nga lang, dun sa kanto, bigla itong nawawala! Kitang-kita nya itong nawala! Nakaka-panindig daw ng balahibo, lalo't balbon ka.

Kaya mula noon, di na dumadaan si Ate Bebs doon ng ganung oras.

Yun ang laman ngayon ng kwentuhan sa tapat ng tindahan ni Aling Lydia. Nag-umpok-umpok ang mga Otcho Boys doon, sa pangunguna ni Prof na kinikilalang henyo sa lugar (pero tambay din). Gusto nilang lutasin ang hiwaga ng matandang babaeng biglang nawawala sa kanto. Ba't sa kanto? Ba't hindi sa gitna ng kahabaan ng kalsada? Di ba?

"Pano nyo lulutasin yon?" tanong ni Aling Lydia. "Huhulihin nyo?"

"Eto dapat si Sikyong Pedro and humuli don!" sabi ni Pareng Babes. Si Sikyong Pedro ang madalas naka-tao sa guard house dun sa lugar nila. Kapatid nya si Senyor Pedro na magaling naman sa ihawan at nakatira dyan sa me Short Horn.

Saktong parating na si Sikyong Pedro non sakay ng bike niya. "Ano yon?" ika niya. "Parang nadinig ko pangalan ko dyan." Syempre excited sya pag sya ang bida at talk of the town.

"Bilang dakilang sikyo ng Taas, ikaw daw dapat ang humuli sa multo ng matandang babae na nagpapakita dyan sa kanto pag madaling araw!" sabi ni Totoy Golem. "Kasi, ikaw ay isa nang alamat!" Dagdag pa ni Golem. Si Golem ang nasayang ang sobrang tangkad kasi bamban sa basketball.

"Bakit? Ano ang violation niya? Anung batas sa classroom ang nagbabawal na maglakad at biglang mawala dyan sa kanto?" sagot ni Sikyong Pedro Otchowa (SPO) sa tonong namimilosopo. "Baka walang violation, patawarin nyo nalang!"

"Kelan ka pa naging si Pilosopong Pedro?" tanong ni Golem.

"Game ako dyan kung sasama ka sakin at si Dagul sa paghuli!" challenge ni SPO (Sikyong Pedro Otchowa). "At kung magpapa-kape si Aling Lydia!"

"Bah! Wala akong kinalaman dyan, ha!" tanggi ni Dagul. "Kayo nalang dalawa! Di bale kung magandang sexy yung multo!"

Tawanan ang mga Otcho Boys.

Mamyang konti, me lumitaw na matandang babae sa kanto, naglalakad papunta sa kanila. Puti ang mahabang buhok. Mataba. "O, yan ba yung nakita ni Ate Bebs?" tanong ni Mr. Bean, na isa sa mga dakilang tambay. "Hintayin nating biglang mawala." sabi nya sabay halakhak. Nanlaki ang mga mata ng mga Otcho Boys. Hawak naman ni Sikyong Pedro ang pito nya.

Minasdan nilang lahat, hinihintay na mawala ang matandang babae sa kanto.

"Oy, hindi ako multo, no!" ika ni Donya Buding, ang matandang babae. "At hindi madaling araw ngayon!"

Sabi pa ni Donya Buding (leader ng mga pulot-basura sa Taas):

"Pero nung isang madaling araw, at nung isa pa, me nakasabay akong babae dyan sa kanto. Nasa likod ko siya. Nung lumingon ako, nakita ko ang mukha niya! Natakot ako! Napalundag tuloy ako sa loob ng isang trash can!" Natawa siya. "Na-shoot ako sa loob! Andun lang ako. Hinintay kong mawala yung babae."

Dalawang Presidente ang Iboto

www.dreamstime.com

Gagawin, sisirain din. Parating ganun.

Napansin ni Dagul na pag summer, andyan na yung mga nagbubungkal ng kalye, gagawin daw yung drainage at sabay street-widening na rin daw. Pero bakit halos tuwing summer ginagawa yun?

Ba't hindi nalang lagyan ng matibay na pipes yang drainage na yan para once and for all matapos na yan? Para hindi yung sesementuhan tapos babak-bakin din.

"E di wala silang project," sabi naman ni Totoy Golem. "Pag walang project, wala silang kita."

Tawanan yung mga tricycle drivers na naka-linya sa me harap ng Nori Mart sa General Avenue.

"Syempre, eleksyon ngayon---me mga nagpapa-pogi at meron ding mga kelangang kumita para pondo ng kampanya nila!" sabi ng ilan.

"E sino ba boboto nyo?" tanong ni Prof. "Me napupusu-an na ba kayo?"

"Ako sana si Mar," sabat ng isang driver. "Kaya lang parang gusto ko rin si Digong! Pwede bang dalawa presidente?"

"Pwede," singit ni Mr. Bean.

"Anung pwede ka dyan?" sabi ni Prof na medyo iritado. "Dapat isa lang."

"Pwede dalawa!" giit ni Mr. Bean. "Pag yung boboto duleng..."

Samalamig sa Plaza, Solve-Solve Na

www.flickr.com

Mainit diba?

Grabe! Nung isang araw, mga after lunch, nagiinuman kami ni Prof and Sabas ng iced pineapple juice sa bahay namin. naiwan lang namin sandali yung mga baso namin---aba, nung binalikan namin ang init na hawakan. Akala mo binanlian ng mainit na tubig!

Manghang-mangha kami.

"Baka 40 na tayo ngayon," ika ni Prof, tinutukoy yung temperature.

"Pano mo nahulaan, Prof?" tanong naman ni Sabas.

"Wala, yun lang pakiramdam ko."

"Wow ha, feeling young ka pa rin pala!" sabi ni Sabas.

"Anong feeling young?" tanong ni Prof.

"Sabi mo pakiramdam mo 40 lang tayo ngayon! E di ba senior ka na?" sagot ni Sabas, with matching smile pa. Lasing na yata itong si Sabas sa pineapple juice.

Di pa kami nasiyahan. Lumabas kami (terible ang init!) at pumunta sa me grocery dyan sa kanto ng General at Assistant. Me samalamig dyan, dun sa nagtitinda ng banana cue at turon (pirmi namang ubos agad yung turon nila). Tumagay p akami ng madaming sagot gulaman.

Pero eto na si Roy at si Peps. Galing daw sila ng plaza.

"Ano ginawa nyo doon, e ang init-init?" tanong ni Prof.

"Nag-kwentuhan lang. Eto nga bibili pa kami ng samalamig at babalik kami sa plaza ulit para ituloy ang kwentuhan namin," ika ni Roy. Nilalagay nila ang samalamig nila sa isang termos.

Di na kelangan magpunta sa SM or Trinoma. Sa Otcho, solve-solve na sa plaza bastat me samalamig kayo.

Tagaytay Bulalo at ang "Sitsit" Mystery sa Hotel Room ng Otcho Boys

Syempre summer na nga kaya di pwedeng hindi mamamasyal ang Kalog Boys---or "Otcho Boys mula ngayon (kasi sabi ni Prof, sa Otcho sila nakatira kaya nararapat lang na Otcho Boys dapat ang tawag sa kanila. Nag-botohan sila at nanalo ang "Otcho Boys" sa "Kalog Boys").

So, from now on, it's officially Otcho Boys.

Napagka-isahan din nila na sa Alfonso, Tagaytay sila mag-o-overnight. Isang sobrang lumang hotel dun. Katuwaan lang. Pero me isang masidhing layunin talaga kung ba't Tagaytay ang napili nila. At syempre, pinag-ipunan nila ito. At lahat talaga ng Otcho Boys kasama! Grabe!

Eto kami---

Ako (si Jaden Mero, and me-akda ng Kwentong Otcho), si Prof, Pareng Babes, Mr. Bean, Badong, Sabas, Roy, Totoy Golem, Dagul, Derek, Gerald d Dyaryo-Bote, Sikyong Pedro, si Lewy (o Lowie), si Boy at si Bisoy.

O nga pala, si Boy at Bisoy ay mga bagong members ng Otcho Boys---although si Boy ay matagal na sa Otcho. Yun nga lang, matagal ding nawala dahil umuwi sa Butuan. Pero bumalik na siya. Si Bisoy (Bisayang Baboy ang tukso sa kanya kasi mataba siya) ay nangungupahan naman sa likod-bahay nila Boy.

Kaya 15 kaming lahat na kasama sa Tagaytay adventure namin this summer! Umupa kami ng air-con van na pang-14 passengers. Pinag-kasya nalang namin mga sarili namin plus mga bagahe. Ang driver si Pepot, taga Otcho din.

Otcho Boys talaga!

Tulog kalahati ng Otcho Boys sa biyahe. After mga 3 and half hours, nasa Nuvali na kami paakyat na ng Tagaytay. Tapos mamyang konti, nakita na din namin yung Taal Lake. Haaay! Tagaytay! Nagising na lahat ng mga Otcho Boys at nagsi-hiyawan sa tanawing nakita nila. Parang painting ang itsura ng Taal Lake. Payapa.

Dumeretso na kami sa hotel namin sa Alfonson---sa Julina Hotel. Lumang-luma na ito, gawa sa mga sina-unang kahoy kaya siguro medyo mura siya---P500 a night lang, good for 20 pa yung room. Me 10 double beds. OK na OK!

Binaba na namin mga bagahe namin. Nag-unahan sa kama mga makukulit na boys at nakita namin, overlooking pala ito sa mga bundok na me pinyahan at me lawa banda roon. Sarap pa ng simoy ng hangin!

Biglang nagreklamo si Mr. Bean. "Di pa ba tayo kakain?" Di nga pala kami nag-breakfast at 12:30 pm na ngayon.

Naalala tuloy ng lahat na gutom na sila. At kaya nga pala kami andito sa Tagaytay ngayon ay dahil sa bulalo! Pinagayak ko ke Pepot yung van uli at pinuntahan na namin yung pinagmamalaking bulalohan ni Derek dito sa Tagaytay. Masarap daw talaga ang bulalo at pritong daing na bangus doon!

After mga 20 minutes andun na kami---at WOW! Overlooking Taal Lake pa! Gawa sa kahoy mga tables and chairs at labas-masok ang fresh air!

Nag-order kami ng bulalo at fried daing na bangus, at maya-maya pa, sinerve na yung bulalo! Amoy pa lang, ulam na! Humigop ng sabaw mga Otcho Boys at muntik na nilang maubos ang sabaw kahit wala pang kanin kung di ko lang sila pinigilan.

After mga 45 minutes---"Burp!" sabi ng mga tyan namin. Hinimas-himas pa ni Derek ang bola nyang tyan. Nagsi-toothpick lahat at tahimik na minasdan ang Taal sandali.

Back in the hotel, nagkanya-kanyang upo sila sa mga beds nila at tapos nagka-kwentuhan. Just imagine, 15 lahat sila, including si Pepot, na gustong mag-kwento. Lahat sila pakikinggan mo. Pero madalas, si Prof Pekwa ang nasa entablado at pinakikinggan ng lahat.

Tapos, naisip niyang mag-bible study muna kami. "Teka, ba't di tayo muna mag-bible study, Jaden?" aya niya sakin. Sino ba ako para tumanggi?

So, dun kami sa Revelation 20:7...

He who overcomes will inherit all this, and I will be his God and he will be my son.

So, nag-discuss na at samo't-saring tanong ang lumabas. Me mga tanong na OK, like pano ba magsisi ng kasalanan at maligtas. Pero mamyang konti nag-weirdo na. Kung saan-saan na napunta. Me tanong tungkol sa World War III, sa UFO at aliens, ke Michael Jackson, sa China at sa mga White Ladies.

At tuloy, natanong ni Mr. Bean: "Me multo kaya dito?"

Natahimik kami sandali. Tapos, bumanat naman si Pareng Babes: "Malamang. Napaka-luma na nitong hotel e."

Nagka-tinginan sila. Biglang tumabi si Gerald ke Roy.

"Kaka-sabi ko lang kanina, si Hesus lang ang me kapangyarihan at lahat ng demonyo takot sa Kanya," basag ko sa katahimikan. "Tapos, takot na agad kayo uli!"

"O nga!" sabat ni Prof. "Andito naman si Jaden at ipag-pe-pray tayo!"

So, kwentuhan at kulitan ulit ang Otcho Boys hanggang takip-silim. Yung iba, gaya ni Mr. Bean, natulog. Yung iba, nagkakantahan kahit sintunado---dinala pa kasi ni Sabas yung gitara niya.

Nag-dinner kami sa ibang karinderya naman, pero bulalo ulit ang pagkain. Sarap talaga ng mainit na bulalo sa Tagaytay, lalo't me kalamigan ang ihip ng hangin sa gabi.

Pagka-balik sa Julina Hotel, naglakad-lakad kami sa paligid para matunawan, tapos pumasok na kami sa hotel at naghiga-higa na sa beds namin.

Nung 10 pm na, me nakalimutan daw si Lewy sa van kaya nagpasama siya ke Pepot. Pag-akyat nila ulit, me magandang chicks daw na nakatayo sa corridor. Makikipag-kilala daw sana sila pero na-torpe sila. Hiyawan ang Otcho Boys. "Mana kayo ke Roy!" sigaw ng isa. Numero uno kasing torpe si Roy.

"Chicks? Sinong chicks?" tanong ni Prof.

"Ganda babae, Prof! Siguro katabing kwarto natin, or isa sa mga rooms!" sabi ni Lewy.

"Sabi ng me-ari ng hotel, tayo lang daw andito. Di ba ako kausap niya?" sabi ni Prof.

Tumahimik lahat. Parang gusto yatang masira ng tyan ko.

"Sige, matulog nalang tayo," announce ko nalang.

Mga bandang 2 ng umaga, me sumisitsit. Nagising lahat.

"Walang takutan ha!" sabi ni Mr. Bean. "Totoy Golem, ayoko ng ganyang biro ha!"

"Ano?"

"Alam ko kayo ni Dagul yung sumisitsit!" sabi ni Mr. Bean ke Golem.

Sumitsit ulit. At sumitsit pa. At isa pa. At tapos, me biglang sumulpot na batang babae, tumakbo mula kung saan palabas sa pinto. Ang nakakatawa, lumusot ito sa pinto kahit nakasara!

Well, napa-uwi kami bigla ng 2:30 ng umaga. Habang pababa from Tagaytay, nagmuni-muni ako. At saka ko na-realize....Julina Hotel.....julina......pero huli na ang lahat.