How To Be Happy Outdoors While Staying Covid-Free

The first day when Modified ECQ was put in place, multitudes of people flocked to the streets and malls to see what's happening. Some say they terribly missed SM malls. A few of them were out to gladly report for work for the needed income. And most of them seemed totally unmindful about the deadly virus. In short, a lot of them wanted to enjoy the limited freedom made available. [Picture above from this site].

Parang me mga ka-ocho nga akong nakita sa news e. Isa ka ba dun? Hehe.

We can't blame people aching to go out after being locked down at home for some 3 months, more or less. But what we worry about is the probability of them ending up with the virus and spreading it all over, especially in their homes and barangays. Mas nakakatakot pag asymptomatic carrier ka. You will be spreading the virus without anyone knowing it.

But we all have the right to be happy. But then, this right might be the very thing that would get us in trouble and end up in the ICU or crematorium--not to mention the scary second wave scenario. So, how do we do it? How do we become happy outdoors again while staying Covid free? To many of us, happiness is roaming around or traveling. Sa totoo lang, happiness to Pinoys is malling and shopping. 

Pero wag naman tayong mamasyal ngayon or gumala-gala lang. Alis lang tayo ng bahay pag kelangan talaga. Yung pag-gala me katuturan at urgent talaga. Paano bang gumala ng di napepeligro ng Covid 19? Pwede kaya ito?

Here are some vital tips, aside from wearing masks, observing social distancing and always washing your hands:

1. Avoid crowds. Kung pupunta ka sa SM, piliin mo yung rutang hindi ma-tao. Medyo loner muna tayo. Umiwas sa mga tao. Better if you can walk to it. From Munoz to SM is only 15 minutes or less. Mag-payong ka. Magdala ka ng bottled water but DO NOT drink when exposed to the public or amid crowds. Choose a place where you are isolated and drink quickly there. DON'T touch the mouth of the bottle with your hands.

2. Don't touch. Kahit ano, don't touch hangga't maaari. Not even your face--lalo na your eyes, nose or lips. Don't touch handrails, doors, door knobs, or anything with your bare hands. So always bring tissue paper with you and use that to hold things, if you need to hold them--lalo na pag sasakay sa jeep or tricycle, or bababa. And always bring a small bottled and sprayable alcohol to clean your hands with, lalo na pag inaabot mo ang sukli. 

But even with hands sprayed with alcohol, don't touch your face.

3. Less Talk. If not necessary, don't talk with anyone. Remember, the virus can only travel if released from the mouth. When people talk they release tiny vapors from their mouths, and these vapors can float and travel some distance. So it's safe if we talk less with people. Bawal muna chikahan at chismisan. Yung chismis bawal talaga yan. Ayaw ni Lord. We can respond with a nod, a shake of the head, with eye movements or with hand signals. 

If you have to talk, maintain distance. NEVER go near to anyone. If you can't hear them, place a hand on your ear to signify that you can't hear them. 

4. Less Aircon. Avoid places with full air-conditioning. The virus travels better in enclosed places with air-conditioning. So big, super cool malls are not recommendable, really. Well, they have significantly reduced their air-cons na rin yata. Opt for small shops with few people inside. If you have to go to a big mall, choose less cooler places. And don't stay there too long. Bawal tambay. Tumambay ka sa bahay nyo. Unlimited.

5. Breathe well. Some experts say it's not healthy to have a mask on for long hours, definitely not the whole day. You might inhale your own carbon dioxide and that could be fatal. If you have to take a break to breathe deeply, get out of enclosed and air-conditioned places and breathe deeply outside where no one else is around. Make sure no one is within 20 feet from where you are. It's risky to inhale deeply where a guy 20 feet or less away just sneezed or coughed. 

6. Walk. Walk, walk, walk as long as this option is possible. It's safer to walk than ride in buses, jeeps or tricycle. Definitely not in cabs or grabs. Know were shortcut routes are, but always be mindful of safety. Don't take paths that are dark and prone to crimes. Iwas sa riding in tendem. Stay in major routes but avoid crowds. And don't walk on really hot times of the day to avoid heatstroke. 

7. PRAY. Last but not least, always ask God's covering and protection. The safest place on earth is in God's hands. So pray before you leave home, pray as you're out there, and pray when you get back home (pray that God disinfect you). To make sure your prayers are heard by God, you have to have a close relationship with HIM. How? Confess your sins to him, repent of them and receive Jesus Christ as Savior and Lord, fully surrendering your life and life plans to him everyday. 

Suggestion lang naman yan. Kung iba paniniwala mo, OK lang. No problem. Stick with your belief. I respect that.

When Back Home

Now, when you're back home from the outside world, do this. Stay in a secluded part of your house, like your garage or porch or just at the main door, and rest there for a while. Don't touch anything and leave your shoes OUTSIDE for disinfecting later. Have everyone hide (hide talaga hehe) or stay away from you. After a 15-minute rest, go straight to the bathroom and bathe. 

After bathing, collect your used clothes and put them straight to your laundry basin. Let it soak there with water and soap for 10 to 15 minutes then wash. Don't let used clothes loiter in the dirty clothes basket for long. Baka me Covid yun kumalat pa. Wash them immediately. Then spray your shoes well with alcohol, especially the soles, and let them dry in a place far from people in your home. 

Pag ganito ugali natin araw-araw, pede tayong mag-saya at magpunta sa mga lugar na kelangan natin puntahan talaga. Pero the best option is STAY HOME pa rin. Wag gumala ng walang importanteng dahilan. 

Click here to join us for more Kwentong Otcho.

Taglish Section

Papapasukin Ba Natin Mga Anak Natin?

Madaming magulang ngayon ang undecided. Gusto nila pag-aralin mga anak nila pero pano yan, me Covid 19? Nakakatakot, di ba? Di sila maka-decide. At ayaw muna nilang enroll mga anak nila tutal August pa naman ang target month. Pagiisipan muna nila mabuti. At yan ang tamang gawin. Isip-isip tayo.

Photo by Mic Oller from Pexels.

Pero ano nga ba? Pag-aaralin ba natin mga anak natin? 

Sabi naman ng karamihan, OK lang mag start ang classes pag me approved nang vaccine o gamot. Para safe nga naman mga bata. Pero kelan ba yang vaccine na yan? Puro lang sila sabi na ginagawa na at malapit nang magawa. OK, pero kelan nga? Hindi pwedeng puro istorya lang. Hindi ka mapapagaling sa Covid ng istorya lang. At sino unang susubok nyan? Mga anak natin? Safe ba yang vaccine na yan?

Sana pag-isipan din ito ng mga kinauukulan. Pag pinapasok nila sa school mga bata at nagka Covid sila, ano ba magagawa ng mga kinauukulan? Wala---basta iiyakan lang nila at sasabihang "hero" daw. Siguro sasagutin ang pang cremate. Yun lang. Hindi yan ang assurance na kelangan ng mga parents. We need to be assured that our kids will be safe at school.

Home Schooling

OK, meron daw home schooling. Alam nyo ba to? Boto ako dito. Hindi na kelangan lumabas mga bata para mag school. Sa bahay nalang--if they have internet connection and PC or smartphones. Kaya dapat me ka-akibat na pa-utang yan para makabili ng PC at magka-internet connection yung mga wala pa. At pa-bayaran sa kanila ng hulugan. Sino magpapa-utang? Yung schools na siguro or government. Sila na rin sisingil. Sana pwede through SSS loan. Something like that.

Maganda ang online schooling. Meron din classroom yan, recitation, quiz, long test at periodical exams. at lahat yan sa bahay lang. Pwede ding me "field trip" at projects. At siguro konting programs. Lahat online. O di ba safe? Mababantayan pa mismo ng mga magulang.

Kaya boto ako dito. 

At malamang, mas mura ang matrikula, kasi bawas na ang gastos sa field trip. Tapos pwedeng babaan na ang singil sa iba---tulad ng graduation fee at miscellaneous (sa mga private schools).  Bawaas din sa gastos sa school bus or pamasahe. Bawas din sa baon. Ang dagdag bayarin lang e yung kunsumo ng kuryente sa bahay. Konti lang naman--internet lang, PC, ilaw at electric fan. 

The Big One

E di ba takot din tayo sa sinasabing "The Big One"? Yung sinasabi ng mga experto na malakas at malawakang LINDOL daw na pwede o baka tumama sa Metro Manila kundi sa buong Pilipinas. "Daw" palang ha, hindi pa sure ito. Baka lang "daw" mangyari dahil sa indications ng mga "faults" sa ilalim ng lupa. 

(Wag nawa mangyari, sa awa ni Lord), pero kung sakaling magka-gayon nga, at least nasa bahay mga anak natin, kasama natin. Nakakatakot kasi yung andun sila sa school building o nasa kalye naglalakad pag biglang tumama yung Big One. Pero pag-dasal natin na wag na. Pwede namang ipaki-usap ke Lord yan.

Training Online

At mas maganda kasi maging bihasa na ang mga bata sa internet at online. Kasi sa trend na dinulot ng Covid, mas kelangan ng mga companies ang mga empleyadong sanay sa internet at PC. Magiging laganap na ang online jobs at businesses. Baka mawala na sa sirkulasyon ang mga traditional jobs na papasok ka pa at ma-tra-traffic. Mas magha-hire sila ng mga taong internet literate o yung bihasa na sa computer at internet.

Kaya OK na OK ang online schooling for elementary, high school at college. Bukod sa safe na, mas advantage pa para sa mga anak natin.Yun nga lang, kelangan natin mag-invest ng internet connection at magandang computer. Kung 3 anak mo, tatlong computers or laptop bibilin mo. Medyo mabigat. Kaya nga sana me credit plan ang schools para dito, or ang gubyerno. 

Anyway, magandang investment ito. Hindi lang ito basta gastos--ito ay investment. Mag invest tayo para sa future ng mga bata. Tutal, and computer o laptop, pag maingat na gagamitin, pwedeng mag-tagal ng 3 o 5 taon. Ito ngang PC ko 10 years na OK pa rin. Me mga sakit na sya pero OK pa naman. Magandang investment, di ba? Madami na akong kinita dito sa 10 years, hehe.

Kaya pag-handaan nyo na ang online schooling ng mga anak nyo habang August pa ang pasukan (me sabi-sabi January daw). Oo nga pala, ang Ok na internet connection ay Converge. Ililipat ko itong sakin sa Converge kasi sabi ng kapitbahay ko OK daw. Wala masyadong sakit ng ulo di tulad ng iba. Puro sakit ng ulo binibigay sakin. Super BAGAL pa.

So, excited na ba kayo? I'm sure excited mga anak natin sa online home schooling, mga ka-ocho!

Kahit GCQ Pa Yan, Mas Masarap sa Bahay Ka Lang

Modified Enhanced Community Quarantine. o modified ECQ. Ibig sabihin ECQ na me konting pagka-iba para ang mga establishments na kelangan ng gumana e gumana na. Yung mga essential services o mga serbisyong kelangan talaga natin. Gaya ng ilang sangay ng gubyerno o mga kainin o grocery. [Picture above from this site].

Pero ngayon, doble ingat dapat. Kasi mas dadami ang mga taong nasa labas at ma-e-expose sa karamihan. Kaya mas malaki ang chance na magka-hawaan (wag naman sana). Kaya kung di ka naman kelangan lumabas, stay home ka na lang uli. Wag ka mamasyal sa mall o kung saan man.

Maliwanag ha.

Ang GCQ Ay Hindi Magic

Hindi ibig sabihin wala nang virus. Komo modified ECQ o kaya GCQ na, nawala nang bigla yung virus. Hindi ganon. Ano yun, magic? Pinayagan lang ng government maka-labas ang ilang tao para gumana ulit economy natin at maging available na ulit ang mga importanteng establishments. Yun lang yon. Hindi ito panahon ng galaan o istambayan ulit sa kalye o mag-mall.

Minsan me nakita akong picture ng mga tao, andami nila sa mall, para bumili ng milk tea ata yon. Yung iba para bumili ng donut. Mabubuhay ka ng walang milk tea at donut. OK lang kung bibili ka ng gamot o grocery items. Pero milk tea? Gumawa ka nalang sa bahay nyo. Mas healthy pa.

Pano Gumawa ng Milk Tea sa Bahay

Meron kang tea bag? Kahit anong klase o brand. Ibabad mo sa kumulong tubig for 3 minutes. Lagay mo yung tubig sa baso at lagyan ng gatas at asukal (mas maganda brown). Lagyan ng malamig na tubig at yelo. Alugin. Ayun! Me milk tea kana. Kitam? Gusto mo lagyan mo ng mga prutas--saging, apple, avocado, sinigwelas o caimito. Try mo caimito, kaka-iba yon. Pag di mo trip lasa, tapos mo.

Pano Gumawa ng Donut sa Bahay

Kung me pandesal ka o tasty? Bili ka lang dyan sa kanto (dapat me quarantine pass ka ha). Butasan mo sa gitna. Pahiran mo ng honey, butter na me asukal o peanut butter. O kaya strawberry jam. Kahit anung meron ka dyan. Pwede nang donut yan, kesa magka-Covid pag lumabas ka. Para donut lang magkaka-Covid ka pa. Di ba kalokohan? O kaya Sky Flakes or Fita tapos toppings mo sardinas o Century Tuna. Mas masarap kaya sa pizza yan.

Mamasyal Online

You don't really need to go out to roam around. Nood ka lang ng videos sa FB or Youtube. Sure ko madaming die-hard na mag se-selfie sa malls at parke pag GCQ or vi-video ang pagliliwaliw nila. Panoorin mo nalang, safe ka pa, imbis na lalabas ka at expose mo pa sarili mo sa Covid. Ako nga panay ang pasyal nitong lockdown. Nanood lang ako ng past trips ko sa Youtube or yung Youtube ng iba. Or yung Biyahe ni Drew or yung PINASarap ni Cara David. OK na yon!

Wag ng mag-inarte. Para wag ma-karne-norte. Anu yung karne-norte? Di ba me isang joke na ang tawag nung isang lalaki sa Covid 19, "Corn Beef 19"? E di karne-norte. Gets mo?

Seriously, mas deliakdo lumabas ngayon dahil mas madaming tao ang makaka-halubilo mo sa daan. Mas mahirap mag social distancing, lalo na karamihan ng mga nagliliwaliw at pasaway mga hindi nag-o-observe ng social distancing at magagalit pa pag pinansin mo. Ayaw din mag mask. Just imagine sila mga kasama mo. Kaya stay home ka nalang.

Tutal yan daw ang new normal--stay home. Pag "new normal" yan na ang kalakaran mula ngayon.

Byernes Santo at ang Mahiwagang Liwanag sa Ocho

DPChallenge

Ewan kung mey nakapansin nito kaninang madaling araw. Me mahiwagang liwanag sa bandang norte ng Project 8, at hindi yun ang araw dahil alas tres palang ng umaga. Nakita nyo ba? Noong Lunes Santo palang pansin na nila Prof at Pareng Babes yung pambihirang liwanag, at hindi din ito spotlight o malakas na flashlight lang. Sabi ni Prof at Pareng Babes, tila yata sa Tandang Sora or Quirino Highway ang pingamumulan nito at lumalabas naman daw dakong 9 ng gabi hanggang 12.

Liwanag siya na parang bahagyang nagliliyab---parang "glow" ng ilaw sa flashlight pag yung flashlight ay nasa likod ng mga halaman. Pero sa lakas nito, parang flashlight ng higante. Naalala ko tuloy nung minsang pumunta ako sa Bataan nung college pa ako. Pag gabi at nasa highway ka, me glow sa dulo nang highway kung saan andun yung Bataan Nuclear Plant.

Nuclear plant sa me north ng Project 8?

Kaya nung Miyerkules Santo, mga 9 ng gabi, nag bike sina Prof at Pareng Babes kasama sina Mr. Bean, Totoy Golem at Dagul. Pinag-kasya nila ang kanilang mga sarili sa 2 bikes---ma-diskarte din ang mga lekat. Binagtas nila ang kahabaan ng Tandang Sora, from Quirino hanggang sa Commonwealth. Kahit gabi na, mainit ang panahon. Buti dumadampi ang hangin sa mukha nila sa pagba-bike.

Wala na ang Amihan ng December at February, nawala na ng gitnang March, kaya mainit na talaga ang panahon. Wala na rin halos katao-tao at sasakyan sa Tandang Sora dahil nag-uuwian na ang mga tao sa probinsya. Parang nakakatakot tuloy sa Tandang Sora. Naka-panood ka ba ng episode ng The Walking Dead? Parang ganon. Pero hindi ganon.

"Ayun yung liwanag!" ika ni Pareng Babes na angkas ni Prof. "Parang sa gawi pa doon. Ano-ano ba ang mga lugar doon?"

"Ano yan e," sagot naman ni Dagul sa kabilang bike, angkas ni Totoy Golem," Ugong, Bagbag, Bagbaguin at San Bartolome. Pero malayo na mga yun! Pupunta pa ba tayo dun?"

"Parang galing kasi dun ang liwanag. Pinag-tataka ko lang, bakit abot-tanaw ito sa Project 8?" ika ni Prof.

"Ang lalong kataka-taka, bakit kelangan nating malaman?" reklamo ni Mr. Bean. "Biro mo gabing-gabi nagba-bike tayo dito! Ano nanamang kalokohan ito?"

"Baka gaya ito nung bitwin nung Pasko," sagot ni Pareng Babes. Sinusundan natin ang liwanag kasi patungo ito sa lugar nang kapanganakan ni Hesus!"

"E ano tayo? Tatlong Hari?" sabi ni Dagul.

"Di ka ba madunong mag-bilang? Limang Hari tayo ah!" sabat naman ni Golem.

Biglang singit ni Prof: "Oy! Semana Santa ngayon! Hindi Pasko! Walang bitwin at tatlong hari sa istorya nang Holy Week!"

Nang bandang mag-hahating-gabi na, nag-pasya si Prof na bumalik nalang sa Project 8. Pag-liko sa General, diretcho sila sa Save More and then sa Short Horn. Nung nasa Short Horn na sila, sa me bandang Toro Hills, pinag-masdan nila ulit yung ilaw sa north ng Project 8. Papa-wala na ito. Nag-almusal muna sila ng pares at nilagang baka sa kanto ng Road 14 at Short Horn.

Kina-umagahan, Huwebes Santo, nasa me terminal ng tricycle ang mga Ocho Boys at nagtatalo sa kung ano yung mahiwagang ilaw na tanaw sa Project 8 pag gabi. Sa katahimikan, umaalingaw-ngaw ang mga tinig nila at namamayani. Bahagyang naging parang Ghost Town ang ibang bahagi ng Project 8. Nasa bakasyunan na ang karamihan ng mga tao.

Finally, Biyernes Santo na. Lilitaw pa rin kaya ang mahiwagang liwanag?

Naki-usap ang mga Ocho Boys ke negosyanteng Akong---siya yung me hardware dyan sa Road 20---kung pwede silang mag-tambay sa gabi sa roof deck ng bahay nitong 4 floors ang taas. Pumayag naman ang mabait na si Sir Akong, "pero kayo bayad P50 each ha!" ang pahabol niyang kondisyon. OK naman ito sa mga Otcho Boys na naghahanap ng adventure nitong Holy Week.

Kaya ayun! Andun sa roof deck lahat ng bida dito sa Kwentong Otcho! Lahat sila, pati sina Aling Lory na me karinderia, at Aling Lydia na me sari-sari store. Pati si Sikyong Pedro. And later, pati na rin ako naki-gulo na! Andun kaming lahat ng 9 pm nung Black Friday! Kumita nang maganda sa amin si Sir Akong!

Mamyang konti, lumabas na ang mahiwagang liwanag! Medyo nakakatakot ang itsura niya, parang me sasabog! Yellow ang glow niya at parang tumitibok---bahagyang mamamaga at liliit. Pinanood namin ito hanggang 11 pm at namangha. Ano ito? Sinyales ng katapusan? Konektado ba ito sa mga serye ng lindol sa Mindoro at Batangas noon, at yung isa pa sa La Union ilang taon na, at yung recently, sa Davao?

Tapos, nangyari yung kinaka-takot ko!

Biglang me umangat na bilog na bagay na siyang pinagmumulan ng mahiwagang liwanag! Lumipad ito sa himpapawid at naglibot! Minsan, tila lalapit pa yata sa amin!

"Ay! UFO!" sigaw ni Aling Lory. "Me flying saucer sa atin! Katapusan na ng mundo!"

"Nilulusob na tayo ng mga alien!" sigaw naman ni Prof. "Baka China yan!" sigaw naman ni Mr. Bean.

Nagka-gulo na nga sa roof deck ni Sir Akong at sa mga kapitbahay na nabulabog namin. Naglabasan sila at nakita din nila ang UFO. Nag-novena na sila Aling Lory at Aling Lydia. Yung mga Ocho Boys naman nag-sisi ng kasalanan nila. "Babayaran ko na po ang utang ko ke Aling Lory! Promise, Lord!" sigaw ni Totoy Golem.

"Hindi na po ako manonood ng porn!" kumpisal naman ni Prof. Nabisto pa tuloy.

Mamyang konti, nagbago-bago ng kulay ang liwanag ng UFO at tapos mabilis itong puma-itaas sa langit at biglang nawala!

Tumahimik sandali ang lahat habang naka-nga-nga kami sa langit. Tapos, nagsalita na si Mr. Bean. "Ikaw at ang lahi mo ang me kasalanan nito!" sabi niya ke Sir Akong.

"Ha? Ako wala paki-alam dyan UFO na yan ha! Basta kayo bayad lang sakin, oke na ako!" sabi ni Akong.

"Hindi! Ikaw ang me kagagawan nito!" giit ni Mr. Bean. "Ikaw at ang China! Gusto tayong sakupin ng China, at ikaw Sir Akong, ang secret agent nila dito sa Project 8!"

Well, sinubukan ko silang awatin, pero useless. Umuwi nalang ako dahil Biyernes Santo---bawal ang mag-ingay hanggang Sabado de Gloria. Kayong readers, sundan niyo nalang sa news kung ano yung mahiwagang liwanag na yon. Tiyak ko, ibabalita ni Mel Chanco at Kuya Kim ito. Teka....Chanco? Chinese yun diba? Ang Kim naman Koreano.

Me Ghost Story Din sa Summer Pag Me Time

Wattpad

Papunta akong Aling Lory's Sisig sa kanto isang tanghali nang mapa-daan ako sa tindahan ni Ate Lydia. Andun si Inday, me kini-kwento ke Ate Lydia, ang lakas ng boses, parang excited sa takot. Nung mas malapit na ako, nadinig ko, me multo daw! Inaalog daw ang bed niya nung gabi.

Nang mas malapit ako, napa-lingon sila sakin at ngumiti na medyo nahihiya. Lalo na si inday. Tapos, parang guilty na sinabi sakin, "Meron pong nagpaparamdam!"

"Me mumu ba?" tanong ko, naka-ngiting nakaka-loko.

Tumawa silang dalawa pero tawang nagsasabing totoo ang aking sinabi---me nagmumulto daw sa bahay nila inday dyan malapit sa tapat ng bahay namin! Medyo nanlaki din ang mga mata ko pero parang exciting! Magugustuhan ito ng mga Otcho Boys at pati mga Jogging Boys na madaling araw palang nasa kalye na!


And talking of Otcho Boys, biglang sumulpot sila Prof at Pareng Babes (me sa-multo din itong dalawa kasi minsan biglan na lang silang lumilitaw at nawawala). Parte sila ng mga Otcho Boys.

"Ano ba yan! Summer na summer, me multo?" pagtataka ni Prof. "March 10 palang, no!" Tatango-tango naman si Pareng Babes.

"Di ba tapos na ang Undas, last year pa?" dagdag naman ni Ate Lydia.

"Bah! Minsan pag summer nga nagpaparamdam mga yan!" katwiran naman ni inday. "At lalo na pag Mahal na Araw or Semana Santa! Nasa paligid lang daw mga yan!"

"Oo nga. Sabi nila nagliligid daw mga kaluluwa pag Biyernes Santo!" arya naman ni Pareng Babes. "Namamasyal at nananakot bago mag-Ester Sunday!"

Kamot ng ulo si Prof. "E ang layo pa nang Mahal na Araw!" sabi niya. "E, ano naman ang ginawa mo nung kinalampag ang bed mo?" tanong niya ke inday.

"Nag-takip ako ng kumot! Nanlamig ako! Nakakatakot!"

Maya-maya, eto na si Ondoy, asawa ni Inday. Pupunta daw saglit siya sa Munoz para bumili ng Biogesic. Masakit daw ulo niya dahil di siya nakatulog. "Bat di ka nakatulog?" tanong ko.

"Etong si Inday, and likot matulog. Sinipa ako at nahulog ako sa bed! Ang lakas pa humilik! Sa galit ko, pinagsisisipa ko ang bed tuloy!"

Nagka-tinginan kaming lahat.

"Tapos, sumigaw ba naman! Me multo daw! Lalo tuloy akong di naka-tulog! Takot ako no!"

Mga Kwentong Driver sa Ocho

Hi! mga suki at kapitbahay! Tagal nating di nagkita! Nag-busy kasi nung Pasko, New Year at unang week ng 2017! Grabe!

Pero eto na uli tayo, mag-sharing tayo ng mga kwentong Otcho! Lalo na mga kwentong driver sa Ocho!

Pag-sakay ko minsan sa jeep papuntang Road 20 galeng ng Walter Mart, nadinig ko yung driver at assistant niya, naguusap. Tokhang daw! Aba, kako, delikado yun! Saan kaya yung na-tokhang na yon sa Ocho? Lumapit-lapit pa ako sa kanila nang pa-simple. Eto nasagap ko.

DRIVER: Iba talaga ang sarap! Lalo't me beer!
ASSISTANT: Oo nga! Hahahaha!
DRIVER: Ano? mamyang gabi ulit?
ASSISTANT: Sige ba! Isama natin si Pareng Caloy na tricycle driver!

Aba! Nagustuhan nila yung tokhang! At gusto pa nilang ma-ulit! Mag-sasama pa! Ano kaya ang nangyayari? Nawala lang ako sandali me kababalaghan na!

"Este, mga pare, pwede bang magtanong," ika ko nung di ko na matiis.

DRIVER: Ano yun sir? Saan ba kayo bababa? Naligaw na ba kayo?
AKO: Hindi. Hehe. Tatanong ko lang kung ano nangyari sa tokhang na pinaguusapan ninyo.

Nagka-tinginan si driver at assistant, Nag-ngisi-an.

DRIVER: Ikaw na pare mag-explain, ang gulo mo kasi e!
ASSISTANT: Ikaw na pre!

ASSISTANT: E ano po yon...nagka-inuman kami kagabi. E ang sarap ng pulutan!

"Ano? Shabu?" tanong ko.

DRIVER: Aba hindi po. Tokwa po. Ang sarap po ng  anghang niya!
ASSISTANT: Na-tanong namin kung ano itatawag namin sa tokwang ma-anghang na yon.
DRIVER: Napag-kaisahan namin----Tok-hang..."

Baka Sila ang Dumalaw Sayo

Ang talagang dahilan daw sa pagpunta nila Mr. Bean, Pareng Babes at Prof sa sementeryo pag Undas ay yung kasabihang, "Pag di mo sila dinalaw sa Undas, baka sila and dumalaw sayo." Syempre, tungkol ito sa mga kaluluwa ng mga yumao.

E, takot sila sa multo, kaya sila na ang dumadalaw sa sementeryo.

Kaya October 29 or 30 palang, naglilinis na sila ng puntod ng mga lolo't lola at tatay at nanay ni Prof. Si Mr. Bean at Pareng Babes naman, dahil malayong pinsan nila si Prof, nakiki-todos los santos nalang sa kanya.

Nung Nov. 1, 2016, gabi, dumalaw na sila sa sementeryo. Dyan lang, malapit sa Project 8, QC. Sumakay sila ng Jeep papuntang Tandang Sora, at mula doon, papunta na sa sementeryo. Mahaba na ang pila na mga taong naglalakad sa kalye at traffic na rin. Maya-maya, nakikita na nila ang mga nagtitinda ng kandila at bulaklak---ibig sabihin, malapit na ang gate ng sementeryo.

Masaya sa sementeryo kaya di naman nakakatakot. Mas nakakatakot pa nga sa bahay nila Prof. Me mga ilang lugar lang na madilim---hindi nalagyan ng ilaw ng admin ng libingan---pero yung ibang lugar maliwanag at ma-tao naman. Dami pa ngang nagtitinda ng snacks, softdrinks, squid balls, kikyam at sama-lamig kaya walang tigil ng kaka-kain yung tatlo. Me barbecue at litsong manok pa. At syempre taho at balot.

Pag Todos Los Santos ka lang makaka-kita ng taho sa gabi.

Dami ring nagtitinda ng mga laruang ma-ilaw. Sa lahat ng dako ng sementeryo me mga nagtatawanan at nagke-kwentuhan. Napa-daan pa nga sina Dagul, Totoy Golem, Lowie, Sikyong Pedro at si Sabas---mga Kalog Boys or Otcho Boys. Kwentuhan sila at biruan. Pero sandali lang sila, nagpaalam agad ke Prof dahil pupunta pa daw sila sa Himlayang Pilipino at sisilipin kung andun ako. Ang puntod kasi ng erpat at ermat ko nasa Himlayan.

Nung 11 pm na, umuwi na sila Prof, Mr. Bean at Pareng Babes sa Project 8.

At dun na nangyari ang di inaasahan...........

Nung nasa bahay na sila ni Prof (nag-aya si Prof na dun na mag-hapunan at matulog sila Mr. Bean at Pareng Babes---halatang takot mag-isa noon si Prof), biglang sumabog ang matinding simoy ng tila kapapatay palang na kandila sa gitna nila!

Nagka-tinginan ang tatlo.

"Teka, dumalaw na tayo sa puntod nila, diba?" ika ni Prof. "Ano ito?"

Tinignan nila ang palibot ng bahay ni Prof. At doon na lumitaw ang aninag ng mga anyo ng lolo at lola ni Prof---parang see-through ang dating sa background na manipis na ulap sa gitna ng dilim.

Sigawan ang tatlo na nangangatog pa ang mga tuhod.

"Lolo....lola....di po ba dinalaw ko na kayo sa sementeryo? Ba't pa kayo nagpakita?" ani Prof.

Sumagot ang matatandang multo: "Hindi. Gusto lang naming sabihing hindi ka na namin dadalawin dahil dinalaw mo na kami kanina....salamat ha."

Mga Pulis Trainee sa 7-11

Mga bandang late morning or early afternoon, mapapansin mo silang nag iipon sa 7-11, sa corner ng Road 20 at Short Horn. Mga pulis trainees sila---naka-uniporme ng pulis, me belt, posas at suksukan ng baril, pero walang baril. Under training pa kasi sila.

Meron naman silang senior leader---minsan dalawa, minsan isa lang---na me baril.

Minsang nakatambay ako sa 7-11 at relax na sumisipsip ng four seasons na Del Monte, andun sila, nag-a-assemble. Karamihan sa kanila dumating ng naka riding-in-tendem. Siguro me mga 20 sila. Ang babata at mga magaganda at gwapo (me mga pretty girls palang nagpupulis?). Yung iba pumasok sa loob ng 7-11.


Habang naka-assemble sila dun, eto na, dumating na sila Mr. Bean at si Dagul, naka-riding-in-tandem din sa motor na hiniram nila ke Derek. At ewan ko ba kung bakit kelangang naka takip pa ang mukha nila ng itim na bonnet at naka itim na jacket pa na leather. Hinala ko, hiniram din nila ke Derek ang mga ito. Wala naman silang pambili ng ganung getup.

Syempre, pag-dating nila, napa-tingin yung mga pulis sa kanila. Oo nga naman, kahina-hinala naman talaga ang mga itsura nila.

At eto pa---pagka-park ng motor, pumasok sila sa 7-11 nang hindi hinuhubad ang mga tinted helmets nila---AT PAPUNTA SAKIN!

Sinundan sila ng tingin ng mga pulis trainees. Yung ibang trainees nasa loob ng 7-11 at naka-upo sa mga snack stand. Tapos, eto na nga. Binuksan nila Mr. Bean at Dagul yung mga helmets nila para ipakita ang mga mukha nilang natatakpan ng itim na bonnet. Ang poporma talaga!

At tapos, sabi ni Mr. Bean sakin ng medyo pabulong: "Jad, dadaan daw dito sa Road 20 mga artista, pangungunahan ni Isabel Granada!"

Di ko masyadong nadinig (ang arte kasing magsalita ni Mr. Bean. Pa-sindikato effect pa).

"Ano yun?" tanong ko.

"Makikita natin si Isabel Granada dito sa 7-11, mag shoo-shooting daw!" sabi ni Mr. Bean. "Di ba peborit mo yun?"

Isabel lang ang nadinig ko.

"Isabel?" wika ko. "Sinong Isabel?"

"GRANADA!" sabay na sinigaw ni Mr. Bean at Dagul.

Nag tayu-an ang mga pulis trainees at yung mga nasa labas naman, nag-pasukan. Grinab nila yung dalawa at pinosasan habang naka-abang naman ang iba sa gagawin ko. Syempre, hindi ako kumilos. Ayoko ngang manlaban. Nginiti-an ko lang sila. "Fan po kami ni Isabel Granada, hehe," sabi ko sa pinaka-maamo kong boses.

Sa prisinto na kami nag-paliwanag. Buti, mabait naman yung mga pulis, naintindihan ang istorya namin, at nag apologize kami. "Sa susunod wag kayong sisigaw ng ganun!" sabi ni hepe. "At wag kayong manlalaban!"

Ang Lihim ng Donya Sotera Street

Nasa karinderia ni Aling Lory si Chayong, yung mukhang mayaman na nakatira dun sa townhouse along Assistant Street. Kausap niya si Oreo, yung driver naman sa kabilang townhouse. Naalala tuloy ni Pareng Babes si De Lima at yung driver niya. Puna ni Pareng Babes, me pinaguusapan silang mukang interesting, I mean si Chayong at si Oreo (Goryo ang full name niya).

Nung naka-order na si Pareng Babes ng lunch, umupo siya sa table na malapit sa dalawa. Kunwari absorbed siya sa kinakain niya pero nakikinig siya sa kwentuhan nila. Tinatalasan ni Pareng Babes ang tenga niya sa mga tinig nila. Minsan kasi me maingay na tricycle.

Akala naman ni Pareng Babes tungkol ke Duterte or extrajudicial killings ang pinaguusapan nila or yung bomb explosion ng Abu Sayyaf sa Davao.


Yun pala, naka-baong yaman daw sa isang luma at abandonadong bahay sa me Tandang Sora. Muntik maluwa tuloy ni Pareng Babes yung sinubo niyang kare-kareng pata. Ano ba yan---naka-baong yaman sa lumang bahay. Meron pa bang ganon sa panahon ngayon? ika ni Pareng Babes sa sarili. Ito talagang sila Chayong at Oreo, walang mapag-usapang matino.

"I suppose binabantayan ng white lady or dwende yung yaman na yon," ika uli niya sa sarili, tatawa-tawa.

"E yun daw, pag alas dose ng gabi at napag-labanan mo lahat ng katatakutang mangyayari sayo dun sa old house na yon, me bubukas na secret door at mapapasa-iyo yung yaman sa loob," sabi ni Oreo. Paniwalang-paniwala namn itong uto-utong Chayong. Si Pareng Babes naman, sige lang ang kain ng kare-kareng pata with bagoong, barbecue at ginataang gulay.

Mas masarap pala kumain pag ganitong me nadidinig kang tele-nobela sa tabi mo, naisip ni Pareng Babes. Binanggit ni Oreo ang address ng bahay, and for some reason, tumanim ito sa utak ni Pareng Babes---Villa Noreng, papasok sa Donya Sotera.

Na-kwento niya ito ke Prof later.

Ang bad news, kinagat ito ni Prof. "Pagkakataon na nating yumaman!" ika ni Prof. "Mamyang hating gabi pumaroon tayong tatlo ni Mr. Bean!"

Patay!

Nganga si Pareng Babes. Kahit mukang kalokohan yung kwento, nakakatakot din yun ah! Naalala niya ang mga salita ni Oreo: "...lahat ng katatakutang mangyayari sayo dun sa old house na yon!" Gusto akong isama ni Pareng Babes pero buti nalang nasa city hall pa ako. Later, kinuwento niya sa akin ang lahat.

Kaya 11 ng gabi, lumakad na ang tatlo. Sakay sa otong hiniram nila ke Derek, binaybay nila ang General, ang kahabaan ng Tandang Sora at lumiko sa Donya Sotera, pag lagpas ng Banlat. Dineretso nila ito hanggang inner road at natunton nila ang lumang bahay, "Villa Noreng"---parang panahon pa ito ng kastila. Pinark nila ang oto sa me garahe. Halatang garahe ito ng karwahe o karitela de kabayo noon.

Napaka-dilim ng paligid at pawang mga iyak at tili lang ng mga di nakikitang insekto o hayup sa mga naglalakihang puno sa paligid ang nadidinig nila.

"Ba't ba na-kwento-kwento ko pa ke Prof yung nakatagong yaman dito?" ika ni Pareng Babes sa sarili.

Pumasok sila sa lumang bahay---abandonado na ito kaya malaya silang nakapasok. Akyat sila sa second floor---at doon naghintay ng 12:00. Tinignan ni Mr. Bean ang cellphone niya---15 minutes nalang 12 na.

"What?" sabi ni Pareng Babes, lalong kinakabahan.

"Ssshhh!" awat ni Prof.

Mamyang konti, nadinig nila ang marahan  at malagim na "Dong! Dong! Dong!"

Me lumang orasan pala malapit sa kanila. Aba, eto lang orasan na to e kayamanan na pag binenta nila. Siguro worth P10,000 ito!

Mamaya-maya, ayun na! Nag-labasan na nga ang lahat ng katatakutan! Lahat na yata ng klase ng maligno at multo nagpakita sa kanila. Nagyakapan silang tatlo. Pinaglabanan nila. Siguro mga isang oras din.

Pagka tapos, nung mag-give up na ang mga multo at maligno, nakiramdam sila. Hinitay nila ang pagbukas ng isang secret door.

Ayun nga! Me bumukas na pinto sa dingding! Ang secret door!

Bumuntung-hininga ang tatlo. Di sila maka-paniwala! Yayaman na sila!

Pag bukas ng pinto, me lumabas na multo! Ito yata ang pinaka-boss ng mga multo! Nakaka-takot talaga ang anyo niya. Tinignan sila ng mabuti, sumimangot at nagsalita: "Di kayo natakot! Ang yabang niyo! Tse!"

Tapos, naglaho na ito.

Naghintay sila Prof, Pareng Babes at Mr. Bean. Matagal.........nainip na sila. "Yun lang?" tanong ni Mr. Bean.

Umuwi silang bigo. Luhaan pa nga.

Pero ang yayabang nila. Kesyo napatunayan nilang ang tapang-tapang daw nila at kahit sino ay kaya nilang hamunin sa patapangan! Kahit si Duterte o General Bato! Kahit frustrated, kwentuhan sila ng pagyayabang habang umuuwi. "Wala ang lolo mo sa lolo ko!..." tipong mga ganyan.

Kinabukasan, hinarap ni Pareng Babes si Oreo. Kwinelyuhan. "Walang hiya ka! Niloko mo ako!"

Laking gulat ni Oreo. "A-anong kasalanan ko sayo?"

"Sabi mo me binaong yaman sa lumang bahay sa me Tandang Sora, sa Donya Sotera!" sigaw ni Pareng Babes. "E wala namang yaman doon! Mga halimaw meron pero walang yaman! Baka hindi mo ako nakikilala! Ako ang pinaka-matapang sa Project 8! Siga ako ng Ocho!"

Nagisip si Oreo at saka nagliwanag ang mukha nito. Tapos, natawa!

"Anung tinatawa-tawa no dyan? Napahiya ako sa mga kaibigan ko!" ika ni Pareng Babes.

"Hindi mo ako masyadong nadinig kahapon!" Sabi ni Oreo. "Ang sabi ko, me naka-baong YABANG doon. Pag bukas ng secret door at nandun ka, mapapa-sayo ang YABANG!"

Pano na ang No-Garage-No-Car Policy Pag Napa-tupad Sa Ocho?

Isang garahe sa kada isang kotse. Pag walang garahe, di pwedeng magka-kotse. Naku, naloko na.

Malaking prublema yan sa Otcho. Madami kasi dito ginawa na nilang garahe ang kalye. Naka-handusay mga sasakyan nila sa kalye, at pang araw-araw na eksena na yan.

Yung iba nga, me tse-kot na nga sa garahe nila, me mga tse-kot pa rin sa kalye. Ka-yayaman! Sana pamigay naman ila yung iba. Hehe.

At yung mga naka-paradang mga pubic jeep dyan-dyan lang sa mga lansangan! Gaya ng kahabaan ng General Avenue. Ay naku! Papano yan pag napatupad na ang no-garage-no-car policy. To-tow daw talaga at pupulutin mo na dun sa Tarlac. Pag binawi mo sa Tarlac, sabay pasyal ka na din sa Isdaan Village, Haduan Park or sa Saipan Beach, hehehe (me beach sa Tarlac?).

Nung naglalaba kami ni Mrs ko sa City Wash isang gabi, nagkita kami ng classsmare ko sa elementary. Under-the-saya rin pala---lalaking tao naglalaba katulad ko. Napagusapan namin ang no-garage-no-car policy. E yung school bus niya daw pina-park niya sa kalye sa me plaza. Di na daw pwede sa garahe nila kasi me isang car din doon.

Sabi ko, buti ka pa ganyan ang prublema mo---kung saan ka magpa-park ng car mo. Ako ang prublema ko parati, saan ako kukuha ng tanghalian at gabihan ko. At mga pambayad ng bills. Tawa siya.

Kaya kung me vacant lot ka dito sa Ocho, ayusin mo na at pa-upahan mo ng parkingan. Kikita ka ng maganda. Sumingil ka ng P1,000 isang kotse isang buwan. O di ba? Kung 10 cars yan e di me P10,000 a month ka nang ganun-ganun lang. Tapos mag-offer ka na din ng carwash---gawin mong kontrata na.

Ewan ko kung tama, pero sa barangay level na daw ipapatupad ito pag na-approve na. Pag ganyan, e baka palakasan lang ke Kap ang mangyayari. Or, baka kumita ng husto ang ilang tanod. Sana naman ipatupad talaga ng walang palakasan.

Kasi, maganda ang resulta kung walang permanenteng parking sa kalye, lalo na sa main thoroughfares, gaya ng Short Horn, General Avenue, Road 20 at Congressional. Gaya nung harap ng San Lorenzo Ruiz College dyan sa me Circle C. Ang daming naka-park sa sasakyan dyan. Ginawa nang parking lot. Pati yung harap ng Our Lady of the Annunciation Parish sa Mindanao Ave near Tandang Sora.

Pwede naman kasing mag-commute na lang going to these places, di ba? Sakay ka ng trike or taxi nalang. Lalo na if nangu-ngupahan ka lang tapos me car ka?

Dito lang samin akala mo me car exhibit araw-araw. Naka-linya mga cars na naka-park sa kalye.

Kami, dalawa  ang garahe namin. So wala kaming prublema.....ay meron pala. Ang prublema namin, wala kaming sasakyan. Buti nalang, walang no-car-no-garage policy, hihihi.